Mahal na Ina

Maniniwala ba kayong kami na yata ng aking Ma ang isa sa pinakamadalas magkaroon ng alitan sa pamilya? Well di ko na aalamin kung kami nga o silang dalawa ng aking Paparazzi. Hehehe… Alam ko lang na madalas kaming galit-bati na parang aso’t-pusa. Palibhasa, pareho matitigas ang aming ulo at proud ika nga…walang gustong magpatalbog.

Dahil mabait naman akong anak (Ma, wag na pong kokontra, okay?), nais ko syang parangalan ngayong linggo sa Litratong Pinoy at sa darating pang mga panahon bilang pagtanaw ng malaking utang na loob. Kung hindi dahil sa kanyang pagmamahal at pangangalaga, di sana ako lalaking perpekto mabuting tao (base sa aking pagkakaalam :D).

Kamukha ko ba sya? Kayo na ang humusga!


Ma
Si madir, sa aking 1yo na bahay-kubo…

Ang kasunod na pic ay di na kalahok sa LP dahil di naman ako ang kumuha nito kundi ang aking hubs. Noong isang taon pa ito kinuha sa company outing na ginawa sa La Luz Batangas. Gusto ko lang i-share. Patunay na ako rin ay isang mahal na ina. Akin ang 3 inakay na nasa tabi ko. Yung mga nasa likod ay di kasali. O di ba? Saan kayo nakakita ng “beach babe mom” na nakasuot ng salamin? Palibhasa malabo ang mga mata. Ehehehe….


La Luz, Batangas

Advance Happy Mothers’ Day sa lahat!

Posted by: Linnor | 05-08-2008 | 12:05 AM
Posted in: Family | Litratong Pinoy | Musings | Sights | Comments (38)

Happy Birthday Sistah!


Siblings
Happy birthday, May!
(May, Junnie, moi)

* This is a favorite pic which I keep recycling on this site…not because I’m 50 pounds lighter here. (Heheheh…This obsession about my weight is making me crazy now). I think I posted this one at least 2 or 3 times to date. It’s just one of those moments you want to keep reliving in your mind. This was taken during our trip together in beautiful Switzerland. Ahh those were the days… Sana maulit! Tara, byahe ulit tayo kahit Siargao lang :P.

Posted by: Linnor | 05-06-2008 | 09:05 AM
Posted in: Extended Family | Musings | Nostalgia | Sights | Comments (5)

No Such Thing



I was channel surfing between the Buzz on ABS-CBN and Showbiz Central on GMA when I chanced upon the new Nescafe commercial…

Me: Hmm, where could I get that coffee that could make me look like that?
Hubs: Err… I think you got the message wrong.

Grr….

Buti na lang di ako pikon (masyado). Hahaha!

Posted by: Linnor | 05-04-2008 | 10:05 PM
Posted in: Family | Musings | Take 5 | Comments (7)

To Hug and To Hold

I was hurriedly getting dressed for work. While moving about with a towel on my head and another one wrapped precariously around my body, Jake, who was playing in the room, started to say something.

Jake: Can I stay here? Can I look at you?
Me: (I pretended not to hear for 2 reasons. I didn’t want to slow down by shooing him off. I could slip into my clothes without baring myself naked after all. And no. 2, I wanted to just let him forget what he just asked me. Hehe..)
Jake: (Didn’t say a word and quietly got up, walked towards me and gave me a hug)
Me: (I hugged him back, still trying to keep my towel on. I was glad he didn’t persist on taking a look at me while I dressed up. That would have scarred him for life. Haha! Or scarred me emotionally if he said anything about how fat I looked.)
Jake: (Looked up at me and smiled)
Me: (I smiled back and hugged him tighter. What’s a few seconds of a tight embrace right? I stood there stroking his head with one hand while tugging at my towel with the other. Why was I even entertaining thoughts of him making fun of my figure? My boy just wanted a hug after all… And that was what I was giving him. I hugged him some more while slowly walking him towards the door. Just before he could finally step out of the room….)
Jake: Ma…you have a very big tummy…
Me: UGH!


Jake
Jake the rascal

Posted by: Linnor | 05-02-2008 | 05:05 PM
Posted in: Family | Jake-Talk | Jakestuff | Comments (17)

Malungkot


Malungkot
mga kandilang nakasindi sa puntod ng aming lola…

Ano ba ang pinakamalungkot na pangyayari sa buhay ng kahit sino? Para sa akin, wala nang lulungkot pa sa pagpanaw ng isang mahal sa buhay. Kamakailan (Jan. 20, 2008) ay namayapa na ang aming lola (sa aking ina) sa edad na 94. Kahit alam namin na nasa mas mabuti na syang kalagayan, hindi pa rin maiaalis ang lungkot na nararamdaman ng aming pamilya dulot ng kanyang pagpanaw. Tanging alaala na lamang ng masasayang araw sa piling nya ang naiwan…

Ito ang aking lahok sa Litratong Pinoy sa tema para sa linggong ito…

Eto pa ang isang lahok na di naman kasing bigat kagaya ng nasa itaas… Pansinin na habang nakangiti ang 2 kong anak na lalaki sa gitna at kaliwa ay malungkot naman ang bunso. Dahil maraming manlalaro, hindi sya nakasali sa “badminton” nung araw na iyon. Bakas sa mukha nya na di sya nasiyahan gaya ng kanyang mga kuya.


Jake didn't get to try.  He was waiting for his turn that never came.  :(
“Di bale Jake, sa susunod, makakalaro ka na ulit.”

Posted by: Linnor | 05-01-2008 | 03:05 AM
Posted in: Litratong Pinoy | Musings | Comments (36)

« Previous Entries